Nuclear Union

1962 yılında Küba Füze Krizi olarak bilinen ABD ile Sovyetler Birliği arasındaki gerginlik, güç kullanılarak çözüldü ve tüm dünya bir nükleer savaşa sürüklenmiş oldu. Dünya nüfusunun yarısı öldü ve nüfusun çoğu, radyoaktif kirlenme nedeniyle yaşanmaz hale geldi. Ancak Sovyetler Birliği böyle bir sonuç için hazırdı. Askeri makine, dünya felaketinden önce zaten harekete geçmiş ve tam kapasiteyle çalışıyordu. Ülke, vatandaşları, endüstriyel tesisleri ve en önemli şirketleri, önceden inşa edilmiş özel donanımlı bir sığınak ağına tahliye etti.

50 yıl sonra. 2012… Aceleyle yer altına taşınan sosyalist imparatorluğun kalıntıları, zamanla gerçek bir devlet haline geldi ve başkenti, Pobedograd adında bir şehir oldu. Nükleer Birliğin temel hedefleri, düşman çevrenin arka planında nüfusun hayatta kalması ve sanayi tabanının yeniden inşasıydı.

Güçlü Sovyet imparatorluğü, dünyanın sonunu bile atlattı. Hayatta kaldı ve tamamen yeni ve savunmasız bir dünyada gelişmeye devam etti. Bu olağanüstü insanların olağanüstü hikayesi, yer altında, Pobedograd'da başlıyor. Nuclear Union'ın ana karakteri, ABD ile nükleer savaşa katılan bir Sovyet subayı. Geçmişi, acımasız radyasyon ışınlarıyla dolu bu yeni tehlikeli dünyada yaşamaya hazırlanacaklara göre hiçbir şey değil.

Tehlikeyle karşı karşıya kalacak herkesin elinde her zaman bir silah tutması gerektiği bilinmektedir. Ateşli silahlar konusunda uzmanlar, Nuclear Union'da düşmanlarla savaşmak için sunulan silah yelpazesini sevecektir. Nükleer apokalipsi ve askeri kompleksin yok edilmesinden sağ kurtulanların silah arsenali, Sovyetler Birliği'nde kitle üretimine geçmeyen en iyi Sovyet ateşli silahlarının işlevsel prototipleri olarak korundu. Örneğin, üç namlulu TKB-059 makineli tabanca, 5.45 mm'lik mermiler için AO-46 (aka “Sovyet UZI”) ve TKB-022PM bullpup saldırı tüfeği.